عناوین این صفحه
محیط آرا بهارنیوز شکلات
کد خبر: ۱۰۹۲۷۳
تشدید مشکلات اجتماعی می‌تواند نشاط اجتماعی را نابود کند؛

چرا ایران دیگر کشور شادی نیست؟

گروه جامعه: نمی‌توان انکار کرد که جامعه ما جامعه شادی نیست این موضوع را می‌توان در رفتار و گفتار مردم در کوچه و بازار و شهر دید. کارشناسان علوم اجتماعی هم با مهر تایید گذاشتن بر این امر راهکارهایی هم برای ایجاد شادی و نشاط در جامعه ارائه کرده اند. اما آیا واقعا می‌توان شادی و نشاط را به جامعه تزریق کرد؟ آیا نشاط فقط از طریق ایجاد برنامه‌های شاد حاصل می‌شود؟

با یک نگاه گذرا به وضعیت عمومی جامعه می‌توان در یافت زندگی مردم پر است از استرس و نگرانی‌ها و فشارهای اقتصادی و کمبود اشتغال و سختی هایی که هر کدام از ما را به نوعی گرفتار کرده است و لزوم داشتن فضایی شاد و با نشاط در جامعه حس می‌شود. اما آیا فکر کرده‌اید که چرا وقتی اسم شادی یا نشاط پیش می‌آید ذهن‌ها به سمت جشن و پایکوبی و سرگرمی متمایل می‌شود؟
به اعتقاد رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران جامعه امروز ما نیاز به باز تعریف موضوع نشاط و شادابی متناسب با نیاز امروز در چارچوب مبانی دینی دارد. و باید تمامی ظرفیت‌های دینی، ملی و قومی برای ایجاد نشاط اجتماعی به‌کار بسته شود. سیدحسن موسوی‌چلک با اشاره به راهکارهای ایجاد نشاط در جامعه می‌گوید: تشویق کردن مردم جامعه به‌سوی ورزش، تشویق به فعالیت‌های داوطلبانه، ارتقای ارتباطات اجتماعی در سطح جامعه، ساخت نمادها و فضاهای شهری مناسب، تقویت شایسته سالاری، ارتقای اعتماد اجتماعی، افزایش حس تعلق، ارتقای احساس امنیت، توسعه عدالت اجتماعی، ارتقای حمایت‌های خویشاوندی و خانوادگی از جمله راهکارهای ایجاد نشاط در جامعه هستند. موسوی‌چلک با تاکید بر این موضوع که در هر جامعه‌ای که نشاط بیشتر باشد گذشت هم بیشتر است می‌گوید: همه باید برای ایجاد نشاط در کشور بسیج شوند. تقویت شبکه‌های اجتماعی، تشویق عضویت در آنها و همچنین تقویت شبکه‌های مروج شادی می‌تواند در توسعه نشاط اجتماعی موثر باشد.
وی در پاسخ به این سؤال که آیا نشاط فقط از طریق برنامه‌های شاد حاصل می‌شود؟ می گوید: نشاط فقط از طریق برنامه‌های شاد حاصل نمی‌شود اگر چه یکی از راه‌های ایجاد نشاط می‌تواند برنامه‌های شاد باشد. در شب‌های ماه مبارک رمضان بسیاری از افراد بیدار و مشغول دعا و نیایش هستند و بررسی‌ها نشان داده است که فردای آن روز فرد احساس مثبت داشته و نشاط را با همه وجود خود احساس می‌کند اگرچه به ظاهر در مراسم شاد و مهیج حضور نداشته است. بسیاری از افراد پس از حضور در اماکن متبرکه (حرم‌ها و...) احساس سبکی داشته و یک حس کاملا پویا و سرزندگی دارند.
نتایج مطالعات و گروه‌ها و موسسات و نشریات درباره وضعیت شادی در کشورهای مختلف نشان می‌دهد که ایران در رده‌های پایین کشورهای شاد قرار دارد.
بر اساس گفته نشریه فوربس در فهرست شادترین کشورهای جهان که در سال ۲۰۱۳ پس از پنج سال مطالعه و بررسی، ایران در هشت زمینه اصلی اقتصاد، کارآفرینی و فرصت‌ها، دولت، آموزش، سلامت، اطمینان و امنیت، آزادی‌های فردی و سرمایه اجتماعی و بر اساس ۸۹ متغیر در بین ۱۴۲ کشور جایگاه ۱۰۱ را دارد. در یک نظرسنجی دیگر در سال ۲۰۱۴ دانشگاه لیستر پروژه‌ای با هدف رتبه‌بندی کشورها از نظر شادی مردم شان تعریف کرد. در این رتبه‌بندی دانمارک به عنوان شادترین کشور دنیا انتخاب شده و دلیل آن ثبات سیاسی، عدم وجود خط فقر در جامعه، عدم وجود بیکاری، فرهنگ کاری راحت و بی‌تنش، سرویس‌های دولتی خدمات اجتماعی، بیمه همگانی، مدارس و دانشگاه‌های رایگان با کیفیت آموزشی مناسب، هویت اجتماعی مشخص برای جوانان، آلودگی محیط زیست ناچیز، میزان جرم و جنایت ناچیز و... اعلام شده است. در رده‌بندی دانشگاه لیستر، ایران از بین ۲۲۰ کشور، در جایگاه ۲۰۲ قرار گرفته است.
Dسیاست و شادی
یکی از ابعاد شادی و نشاط جامعه که کمتر بدان پرداخته شده ارتباط بین سیاست و رخدادها و وقایع سیاسی با شادی و نشاط جامعه است. انتظار عموم جامعه از اتفاقات و رخدادهای سیاسی برای بهبود وضعیت در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی یک امر طبیعی است که اگر این رخداد و اتفاق مورد خواست اکثریت عموم جامعه باشد، آنگاه می‌توان انتظار نشاط و شادی طولانی مدت در جامعه را داشت. نمونه چنین احساس شادکامی‌ها و نشاطی را می‌توان در رخدادهای ورزشی هم دید. به عنوان مثال انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و شادی‌های خیابانی و انتظاراتی که ایجاد شده بود و سپس راهیابی تیم ملی فوتبال به جام جهانی و بعد از آن موفقیت‌های پیاپی تیم ملی والیبال در لیگ جهانی و... یک نوع احساس شادی و نشاط را در جامعه ایجاد کرد که البته به دلیل ضعف‌های ساختاری در حوزه اقتصادی اجتماعی و... چندان دوامی نداشت.
به اعتقاد موسوی چلک برای ارتقای نشاط اجتماعی، باید فضای امیدوارکننده‌ای در جامعه وجود داشته باشد و وضعیت معیشتی مردم نیز در اولویت قرار بگیرد. بنابراین در بحث نشاط اجتماعی، وضعیت کلی جامعه بسیار مهم و تاثیرگذار است. اما جدای از شرایط اجتماعی، نباید فراموش کرد که خود افراد هم نقش حیاتی درگسترش نشاط اجتماعی دارند. شاید بتوان گفت که ۵۰ درصد عوامل ایجاد نشاط اجتماعی، در دست خود افراد است و ۵۰ درصد دیگر هم به شرایط جامعه برمی‌گردد.
وی می‌گوید: داشتن شغل و فعالیت، داشتن ارتباطات اجتماعی سالم و گسترده و تعامل داشتن با دیگران از دیگر عوامل ارتقای نشاط در جامعه هستند. تقویت معنویت و داشتن اعتقادات معنوی هم در افزایش نشاط اجتماعی، نقش فوق‌العاده‌ای دارد. دین‌گریزی، احتمال بروز احساس یاس و پوچی در جامعه را افزایش می‌دهد و اجتماع را از نشاط واقعی دور می‌کند. در این بین، نکته مهم این است که نباید نشاط اجتماعی را با خنده‌رو و خوش‌رو بودن اشتباه گرفت. بسیاری از افراد هستند که شاید آدم خنده‌رویی نباشند، ولی در درونشان، احساس خوبی نسبت به زندگی دارند که البته عکس این قضیه هم صادق است. بنابراین، برای قضاوت درباره وضعیت نشاط در جامعه، نباید صرفا به عوامل ظاهری توجه داشت، بلکه باید به شکل ریشه‌ای تلاش کرد تا شور و نشاط در جامعه، نهادینه شود. نشاط هر جامعه در گرو حل مسائل مهم و اساسی زندگی افراد آن جامعه است. تشدید مشکلات اجتماعی می‌تواند نشاط اجتماعی را نابود کندبه عنوان مثال، مسائل اجتماعی مربوط به ازدواج، مسکن و شغل جوانان می‌تواند گیرنده شادی از آنها بوده و یا تشدیدکننده انحرافات اجتماعی باشد.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۶/۳/۲۹ -  شماره 3980
جستجو
جستجو
MP4
بالای صفحه