عناوین این صفحه
محیط آرا بهارنیوز
کد خبر: ۱۱۲۶۴۴
جشنواره فیلم فجر؛جایزه نبرده‌ها ناراضی، جایزه برده‌ها هم ناراضی!

نشانه یک بیماری عمیق

کاوه معین‌فر

 همیشه بعد از اهدا جوائز جشنواره فجر اعتراض‌ها و گلایه‌ها شروع مي‌شود، به جایزه‌اي که نبرده اند، به زحمتی که کشیده‌اند، به خوردن حق فیلمی که ساخته‌اند و...
اما جشنواره امسال یک نکته مهم داشت، هم جایزه نبرده‌ها معترض‌اند هم جایزه برده‌ها!یک مرور ساده می‌کنیم، هومن سیدی جایزه سیمرغ بهترین فیلم هنر و تجربه را مي‌گیرد و وقتی پشت میکروفن مي‌ایستد مي‌گوید: اصلا نمی‌دانستم چنین جایزه‌اي وجود دارد! من مي‌گویم من جایزه‌ام را از شما مردم گرفتم.کامبوزیا پرتوی بعد از دریافت جایزه سیمرغ بهترین فیلمنامه گفت: قبل جشنواره گفته بودم شب اختتامیه داوران شام خانه ما، ولی حالا مي‌گویم حق سعید آقاخانی دیده نشد و داوران بازی او را ندیدند. از این بازیگر مي‌خواهم روی صحنه بیاید تا این سیمرغ را به او هدیه دهم.هومن سیدی هم که مشترک با پرتوی سیمرغ فیلمنامه را هم گرفته بود اضافه کرد: ممنون و سپاسگزارم. کم‌کم داشتم فکر مي‌کردم جشنواره را اشتباه آمدم و مراسم در سالن بغلی برگزار مي‌شود.ابراهیم حاتمی کیا بعد از دریافت جایزه بهترین کارگردانی به صورت مشترک با بهرام توکلی از دست وزیر فرهنگ و اشاد اسلامی گفت: « امثال رشیدپور واژه هایی مي‌سازند که به آن انتقاد دارم. از صدا و سیما و شبکه‌هاي سه و دو به خدا شکایت مي‌کنم. از تلویزیون شکایت دارم که فیلم‌هاي من را ۳۰ بار پخش مي‌کند اما وقتی مي‌خواهند کسانی را دعوت کنند تا این فیلم‌ها حرف بزنند ژست اپوزسیون می‌گیرند. اگر خانه سینما به محل کارآفرینی تبدیل شود، من کارآفرینم چراکه یک سال رزق به آنها رساندم. حاج قاسم با این فیلم گریه مي‌کند و اوف دارد به کسی که این فیلم را کمدی خواند.این نگاه واقعا زشت است برای این مملکت.»
موضوع شخص خاص یا جریان مشخصی نیست ولی طبیعتا کسی یا گروهی که از جشنواره جایزه‌اي دریافت مي‌کنند باید راضی باشند و از اینکه فیلم و زحمت آنها مورد توجه و تقدیر قرار گرفته است خوشحال، اما گویا قواعد بازی در جشنواره فجر کاملا برعکس تمام جشنواره‌هاي دنیاست، هم جایزه برده‌اند هم ناراضی‌اند!
واقعا پس‌زمینه این رفتار تمامیت خواه چیست؟ چرا هم جایزه مي‌گیرند هم اعتراض مي‌کنند؟ آیا برای فرافکنی باید اعتراض کنم تا باشم؟ احتمالا به دلیل اینکه آنچنان که انتظار داشته‌اند و به آن تعداد که می‌خواستند به آنها جایزه نداده اند! یا این اعتراض برای به حاشیه کشاندن مسائل دیگر است؟ یا یک ترفند تبلیغاتی برای مطرح کردن فیلم است؟
چرا میکروفن جشنواره را با تریبون‌هاي دیگر اشتباه مي‌گیرند؟در جشنواره‌هاي جهانی بعد دریافت جایزه دلخوری‌های شخصی یا گلایه‌های فیلمسازی جایی از اعراب ندارد و عملی دور از شان هنر است، اگر کسی از پشت این تریبون اعتراضی مي‌کند به مسائلی است که دامن بشریت را گرفته و از این راه مي‌خواهند قدمی بیشتر جهت اصلاح آن برداشته شود، مانند نابودی محیط زیست یا تبعیض نژادی و جنسیتی یا نمونه اخیر اعتراض به تعرض در محیط سینما و...بهر حال هر جشنواره‌اي در هر جای دنیا قواعدی دارد و هر کس که پذیرفت در جشنواره شرکت کند باید این قواعد بازی را رعایت کند، دقیقا به مانند آنست که تیم کشتی ما در المپیک در دو وزن طلا بگیرد و در مابقی وزنها جایزه‌اي نبرد آیا منطقی است زمان دریافت مدال طلا به جای خوشحالی کردن از ناداوری و نارضایتی خودمان راجع به ما بقی اوزان حرف بزنیم؟
این نوشته در دفاع از عملکرد جشنواره فجر یا تیم مدیریتی آن نیست که بسیار هم نقد بر آنها وارد است  بلکه بیشتر تلنگری به سینماگران، هنرمندان و روشنفکران کشور است که در هر جشنواره‌اي که حضور داشتید موقع دریافت جوایز فقط باید خوشحال باشید، مابقی عکس العمل‌ها بازگو کننده شناخت و درک اشتباه شما از موقعیتی است که خودتان متقاضی شرکت در آن بوده اید.با‌صراحت باید پرسید: ابتدا که فیلم را به جشنواره مي‌دهید تا پذیرفته مي‌شود دل و دستتان مي‌لرزد، وقتی که پذیرفته شد تا اعلام کاندیدها در درونتان آشوبی برپاست، حالا که کاندید شده اید و جایزه هم برده اید دیگر چرا حالتان خوب نیست و خوب نمي‌شود؟
بعد از این چه مي‌خواهید؟ این یک جشنواره است و شما هم جایزه‌اش را گرفته اید دیگر چه؟ باید توضیح واضحات داد که جشنواره‌هاي سینمایی همین است یا جایزه مي‌بری یا نمي‌بری.این قضیه فقط به جشنواره ختم نمي‌شود در تمام سال سینمای ایران با پارادوکسی اینچنینی رو به رو است، فیلم اکران نمي‌گیرد اعتراض مي‌کنند، اکران مي‌گیرد هم اعتراض مي‌کنند، به زمان آن یا نحوه اکران یا... حتی وقتی بهترین زمان اکران سال یعنی اکران عید را مي‌گیرند باز اعتراض مي‌کنند که چرا فیلم ما را با فلان فیلم اکران کرده اید؟ چرا به ما ۱۰ سینما داده اید به آنها ۱۰۰ سینما، چرا فلان یا بهمان و...کمی موشکافانه به اطرافمان نگاه کنیم در مابقی رشته‌هاي هنری یا حتی در شغل‌ها و فعالیت‌های دیگر جامعه هم این همه رنجش و گلایه را مي‌بینیم، حال این پرسش خودنمایی مي‌کند آیا کسی به این اعتراض‌ها و ریشه‌هاي آن فکر مي‌کند؟ مدیریت کلان کشور تحقیق و پژوهشی در این زمینه انجام داده که ریشه این اعتراض‌ها در چیست؟ برنده‌هاي معترض و شاکی، نشان از یک بیماری عمیق است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۶/۱۱/۲۴ -  شماره 4159
جستجو
جستجو
بالای صفحه