عناوین این صفحه
بهارنیوز
کد خبر: ۱۱۵۵۱۲
دیدار با کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران؛ قلب‌ تپنده فولاد کشور هنوز خوب کار نمی‌کند

ثروتی که با سوءمدیریت بر باد رفت

گروه دیار کارون: در دیدار با کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران در محل شرکت، آنها متفق‌القول می‌گویند اگر مواد اولیه شرکت تامین شود، تولید ادامه خواهد یافت و اگر مدیریت می‌خواهد کارگران تحت فشار نباشند باید در آنها اطمینان خاطر به وجود بیاورد.

  شرکت چند روزی بیشتر نیست که راه افتاده به همین دلیل تعداد بسیار کمی از کارگران را می‌بینیم. هنوز برخی بخش‌های شرکت به‌طور کامل آغاز به کار نکرده‌اند. ما را به بخش لوله‌سازی می‌برند. در اینجا تعدادی از کارگران در یک اتاقک فرمان نشسته‌اند. بیرون از اتاق یک کوره وجود دارد که هر چند دقیقه یک‌بار گداختگی آن افزون‌تر شده و سپس رو به آرامش می‌گذارد. گرمای کوره بر سرمای محیط غلبه دارد. کارمند روابط عمومی شرکت می‌گوید: فکر کنید در این هوا که گرما را در مجاورت این کوره حس می‌کنید، در هرم گرمای تابستان، در دمای نزدیک به ۶۰ درجه، کارگران چه شرایط سخت و طاقت‌فرسایی را باید به جان خریده، تا در نزدیکی آن کار کنند. تصورش برای همچون من که تجربه زندگی و کار در چنین محیطی را نداشته‌ام، بسیار سخت است.
وارد اتاقک فرمان می‌شویم. یکی از کارگران که مشخص است از لحاظ سن و تخصص در جایگاهی نسبتا بالاتر از دیگران قرار دارد، صحبتش را با اشاره به زمان خصوصی‌شدن شرکت از سال ۱۳۸۸ و واگذاری آن به مدیرعامل شرکت توسعه سرمایه‌گذاری امیرمنصور آریا (مه‌آفرید امیرخسروی) آغاز می‌کند.
او و دیگر حاضران در اتاق فرمان از دوران مدیریت مه‌آفرید امیرخسروی به خوبی یاد می‌کنند. به گفته آنها؛ شرکت نظم بسیار خوبی پیدا کرده بود. مه‌آفرید برای پرسنل اعتبار زیادی قائل بود. کارگران در آن زمان از حالت پیمانکاری درآمده، رتبه‌شان ارتقا یافت. این امر موجب یکدست شدن پرسنل شرکت شده بود. همچنین حقوق و مزایا بهتر شده، مرتبا هم پاداش داده می‌شد.
مثال‌هایی می‌زنند که نمایانگر آرزوهایی بزرگ، اما بربادرفته و تداوم نیافته است از جمله اینکه امیرخسروی در اوج تحریم‌ها با صرف هزینه بسیار قطعه‌ای را برای شرکت خریداری کرد که نمونه آن فقط در چندجای دنیا وجود دارد. قطعه‌ای که اگر تامین نمی‌شد لوله‌سازی از کار می‌افتاد. وی حتی قصد داشت با کشیدن یک خط آهن، شرکت را به یک بندر دریایی متصل سازد. بعد صحبت به بعد از اعدام وی (۳ خرداد ۱۳۹۳) کشیده می‌شود. می‌گویند خانواده امیرخسروی تا ۴۸ ساعت بعد از اعدامش با تمام پرسنل تسویه حساب کرده و به هیچکس کمتر از حقش ندادند که هیچ، حتی اضافه هم دادند. با صدایی خسته گفته‌هایشان را پی می‌گیرند: بعد از آن شرکت به زیر بدهی رفت. از جیب خوردیم. تولیداتمان کاهش یافت. به تدریج معوقات دستمزد شروع شد. تاکید دارند که اعتراضات اولیه به دستمزدهای معوق بود. اما اکنون مساله حقوق نیست چراکه الان معوقات به‌روز و پرداخت شده است.
صحبتشان به مدیرعامل کنونی گروه ملی صنعتی فولاد ایران (کسری غفوری) می‌رسد و می‌گویند: بعد از آمدن وی، به شرکت جانی تازه دمیده شده  و مسیر مثبتی در پیش گرفته شد. طی حدود شش ماهی که از مدیریت دکتر غفوری می‌گذرد، صداقتش؛ کارگران را جذب خود کرده است.
با این‌حال، به این موضوع هم اشاره می‌کنند که طی این مدت قرار بوده حدود ۴۰ هزار تن مواد اولیه از صنایع فولاد (شرکت فولاد خوزستان) به صورت ماهانه به شرکت بیاید اما تاکنون در حدود ۸ الی ۹ هزار تن تامین شده، آن هم بعد از اعتراضات کارگران. تقریبا متفق‌القول هستند که اگر مواد اولیه شرکت تامین شود تولید خواهند کرد و مشکلی نخواهد بود. به اینجای بحث که می‌رسیم، کارگران یکصدا از مدیریت بانک ملی ابراز نارضایتی می‌کنند و می‌گویند: ۹۹ درصد مشکلات به‌خاطر بانک ملی و عدم تامین نقدینگی از سوی آن نهاد بزرگ مالی است. طرح مطالبه می‌کنند و اظهار می‌دارند: اینجا باید زیرنظر دولت اداره شود.
بعد از این، کارگران همگی به مشکل دیگر شرکت یعنی نبود قطعات ماشین‌آلات اشاره می‌کنند. دوباره صحبت‌هایشان رنگ حسرت به خود می‌گیرد و می‌گویند: فناوری موجود در بخش لوله‌سازی را ابتدا ژاپن و بعدا ایران داشت. زمان نصب و احداث دستگاه‌های این بخش، گفته می‌شد این سیستم قرار است ۹۹ سال کار کند. اما هنوز ۴ دهه نگذشته که دچار مشکل شده و این مساله نه به خاطر ایراد دستگاه‌ها، بلکه به خاطر تامین نشدن قطعات است. با اطمینان خاطر بر این نکته تاکید می‌کنند که همین یک بخش اگر خوب کار کند، می‌تواند آنقدر درآمدزایی کند که دستمزد ۳۰۰۰ کارگر مجموعه را فراهم آورد و این جدا از بخش کوثر است که باتوجه به عظمتش به تنهایی روی دست تمام شرکت‌های ایرانی زده است.
آنها سپس در ادامه تاکید می‌کنند که ما چهارسال است درگیر مشکلات هستیم. تنها راهش این است بیایند و اعتباری دهند تا مواد اولیه این شرکت تامین شده و چرخه تولید راه بیفتد. کارگران اذعان می‌دارند همین حقوقی هم که اکنون دکتر غفوری به کارکنانش می‌دهد از محل فروش محصولات شرکت است. یکی از آنها ضمن انتقاد از این رویکرد که می‌گوید کارگران با کارشکنی اجازه خروج ماشین‌های حامل تولیدات شرکت را نمی‌دادند، می‌گوید: منی که اکنون گیر حقوق و زندگی‌ام هستم، چرا نباید بگذارم ماشین به داخل شرکت آمده، تولیدات را بارکرده، و برای فروش در بازار عرضه کند؟
می‌گویند: این شرکت روزی ۱۰-۱۱ هزار خانوار را نان می‌داد. اکنون حداقل ۶۰ الی ۷۰ درصد آن بازدهی را می‌تواند داشته باشد. حیف هست که این همه ثروت به خاطر سوءمدیریت از بین برود. به‌خدا ما هم از این وضع خسته شده‌ایم. کارد به استخوانمان رسیده است. آخر اگر وضعیت معیشتی ما حل شده باشد، برای چه باید هر روز اعتصاب و اعتراض کنیم؟ جالب آنکه آنها مرتب بر حسن نیت مدیرعامل فعلی شرکت تاکید دارند. با این‌حال، در پایان و در هنگام خداحافظی، یکی از آنها به آهستگی در گوشم می‌گوید: ما به حساب گروکشی‌ای که از طریق بازداشت‌ خودمان و دوستانمان از ما صورت گرفته، به کار بازگشته‌ایم.
قول مساعد دادستان برای آزادی کارگران گروه ملی
مدیرعامل گروه ملی فولاد ایران درمورد کارگران بازداشت شده این کارخانه عنوان کرد: در حال حاضر ۷ کارگر این کارخانه در بازداشت هستند و دادستان استان برای آزادسازی کارگران بازداشتی قول مساعدت داده است. کسری غفوری در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص آخرین وضعیت کارخانه گروه ملی فولاد ایران، اظهارکرد: مساله حقوق و مزایای پرسنل گروه ملی فولاد یکی از دغدغه‌های اصلی بود تا کارگران کارخانه دیگر نگرانی در بحث دریافتی خود نداشته باشند. در این زمینه با تلاش‌هایی که انجام گرفت سرانجام توانستیم حقوق پرسنل را به روز کنیم و همه حقوق‌های معوق کارگران را به آن‌ها بپردازیم. وی با اشاره به این‌که قدمت خطوط تولید در کارخانه گروه ملی بالا است، ادامه داد: در مسیر حل این دغدغه‌ها مشکلات عمده‌ای پیش روی شرکت وجود دارد؛ عمده‌ترین مشکل در مسیر تولید کارخانه آن است که انبار قطعات یدکی کارخانه کاملا خالی است و حتی یک عدد پیچ نیز در انبار قطعات یدکی کارخانه گروه ملی فولاد ایران نیست.
دو خط تولید کارخانه فعال هستند
وی با بیان اینکه در حال حاضر دو خط تولیدی لوله‌سازی و تیرآهن کارخانه گروه ملی فولاد ایران آغاز به کار کرده‌اند، ادامه داد: با حضور مهندسان جوان و پرسنل متخصص گروه ملی خوشبختانه موفق به راه‌اندازی خطوط شدیم. خط تیرآهن کارخانه حدود یک سال فعالیت نمی‌کرد اما اکنون شاهد راه‌اندازی مجددا آن هستیم. همچنین خط لوله‌سازی نیز اکنون فعال است و در شیفت‌های تولیدی شاهد عملکرد بسیار خوب این خطوط هستیم. هرچند که دو خط تولید کارخانه مجددا آغاز به کار کرده و تولید می‌کنند اما همچنان دغدغه اصلی که بحث تامین قطعات یدکی مورد نیاز کارخانه است، پابرجاست و امیدواریم شرایطی فراهم شود تا این مشکل نیز هرچه سریعتر مرتفع شود.  وی با اشاره به کارگران بازداشت شده این کارخانه نیز عنوان کرد: در حال حاضر ۷ کارگر این کارخانه در بازداشت هستند و ما نیز از سوی دادستانی استان پیگیر مساله آزادسازی آن‌ها هستیم. روز گذشته جلسه‌ای را با دادستان برگزار کردیم تا همکاری‌های لازم صورت بگیرد تا شاهد آزادسازی کارگران باشیم.
وی خاطرنشان‌کرد: دادستان استان برای بحث آزادسازی کارگران بازداشتی قول مساعدت داده است زیرا کارخانه آغاز به کار کرده و ما نیز به حضور این کارگران در کارخانه نیازمند هسیتم. امیدواریم شرایطی فراهم شود تا هرچه سریعتر شاهد آزادسازی این پرسنل کارخانه باشیم زیرا این مساله بر روی روحیه سایر کارگران کارخانه نیز بسیار اثرگذار است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۷/۱۰/۱۰ -  شماره 4359
جستجو
جستجو
بالای صفحه