روزنامه کارون روزنامه کارون رسانهای باسابقه در ایران است که با تمرکز بر بازتاب رویدادهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و شهری، تلاش میکند صدای مردم و مسائل روز منطقه را بهصورت دقیق، مسئولانه و قابل اعتماد منتشر کند. این روزنامه با نگاهی حرفهای به خبررسانی، بستری برای آگاهیبخشی، گفتوگو و پیگیری دغدغههای عمومی فراهم میسازد.
شاید این مطالب برایتان مفید باشد
افزایش ۳۵ درصدی تعرفههای درمان در سال ۱۴۰۵، فاصله میان هزینه جراحی در بیمارستانهای دولتی و خصوصی را عمیقتر کرده است؛ فاصلهای که برای بسیاری از خانوادهها دیگر به معنای انتخاب میان دو بیمارستان نیست، بلکه انتخاب میان پرداخت بدهی و تحمل صف، ازدحام و فرسودگی است.
در سال ۱۴۰۵، یک درد ساده در سمت راست شکم میتواند خانوادهای را مقابل دو صورتحساب کاملاً متفاوت قرار دهد. در یک بیمارستان دولتی – دانشگاهی، سهم بیمار بیمهشده از بسته رسمی آپاندکتومی حدود ۲ میلیون تومان است؛ اما محاسبه همان خدمات با ضرایب بخش خصوصی، هزینههای اتاق، بیهوشی و مراقبت میتواند صورتحسابی در محدوده ۶۰ میلیون تومان یا بیشتر بسازد.
خانوادهای که پول دارد، ممکن است در بیمارستان خصوصی تاریخ جراحی مشخص، پزشک انتخابی، اتاق خلوتتر و فرایندی نسبتاً قابل پیشبینی دریافت کند. خانوادهای که همان پول را ندارد، از درمان محروم نمیشود؛ اما برای رسیدن به همان اتاق عمل، ممکن است نوبت بگیرد، میان درمانگاه و آزمایشگاه رفتوآمد کند، برای خالیشدن تخت منتظر بماند، چند روز از کارش مرخصی بگیرد و بخش مهمی از مراقبت روزمره بیمار را بر دوش همراهان بگذارد.
موضوع این گزارش، مقایسه مهارت پزشکان دولتی و خصوصی یا زیر سؤال بردن بیمارستان خصوصی نیست. مسئله، تفاوت میان دو شیوه تأمین مالی درمان است؛ تفاوت میان خریدن زمان، انتخاب و آسودگی از یکسو و حفظ امکان درمان با حمایت عمومی از سوی دیگر است.
تعرفههای پزشکی سال ۱۴۰۵ از نخستین روز فروردین اجرایی شدهاند و خدماتی مانند ویزیت، جراحی، بیهوشی، بستری، آزمایشگاه، تصویربرداری و هتلینگ بیمارستان را در بر میگیرند. بیمه سلامت از افزایش ۳۵ درصدی تعرفهها در سال جاری خبر داده است. اگرچه بیمههای پایه همچنان در بخش دولتی بخش عمده هزینه بستری را تقبل میکنند، افزایش تعرفه به این معناست که حتی همان فرانشیز قبلی نیز اکنون بر پایه عدد بزرگتری محاسبه میشود.این افزایش، در شرایطی اتفاق افتاده که رئیس کمیسیون بهداشت مجلس، میزان پرداخت مستقیم مردم از جیب در حوزه سلامت را بین ۵۵ تا ۷۰ درصد برآورد کرده است؛ رقمی که نشان میدهد هزینههای رسمی بیمهشده تنها بخشی از فشار واقعی درمان بر خانوارها را توضیح میدهند. دارو، تجهیزات، خدمات خارج از قرارداد، رفتوآمد، مراقبت در منزل، ازکارافتادن موقت بیمار و غیبت همراهان از محل کار نیز به این هزینه اضافه میشوند.اختلاف صورتحساب بیمارستان دولتی و خصوصی فقط از نوع اتاق یا غذای بیمار ناشی نمیشود. ضرایب پایهای که دستمزد حرفهای، هزینه فنی و خدمات بیمارستان بر اساس آن محاسبه میشوند، در بخش خصوصی چند برابر بخش دولتیاند.جدول زیر بر اساس فایل رسمی «اعمال و خدمات تشخیصیدرمانی شایع سال ۱۴۰۵» تهیه شده است. ستون «پرداخت بیمار دولتی»، سهم اعلامشده بیمار بیمهشده در بیمارستان دانشگاهی درجهیک را نشان میدهد.
ستون خصوصی یک سناریوی محاسباتی و نه قیمت قطعی است و همان حجم خدمت، مدت بستری و اجزای بسته دولتی با ضرایب رسمی بخش خصوصی و تعرفههای اعلامی تخت خصوصی محاسبه شده است. هزینه واقعی ممکن است با توجه به بیمارستان، پزشک، بیمه تکمیلی، تجهیزات، عوارض و مدت بستری کمتر یا بیشتر باشد.منبع ارقام بیمارستان دولتی، فایل رسمی بستههای ۱۴۰۵ منتشرشده در معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی تهران است. محاسبه هزینه بیمارستان خصوصی نیز بر مبنای ضرایب رسمی بخش خصوصی، هزینه فنی، بیهوشی و هتلینگ انجام شده است و هزینههای پیشبینی نشده مانند بستری در ICU، پروتز خاص، خون، عفونت، عوارض جراحی یا افزایش مدت اقامت را شامل نمیشود.
